Susan Blanco 

Mijn ouders, beide Spaans kwamen avontuurlijk en ondernemend als ze waren, in de jaren zestig naar Nederland op zoek naar een beter bestaan. In de jaren 70 werd ik in Arnhem geboren. De eerste taal die ik leerde spreken was Spaans, Nederlands leerde ik op het kinderdagverblijf en de kleuterschool. Door omstandigheden verhuisde ik op mijn zesde naar Spanje, toen ik op mijn elfde weer terug naar Nederland kwam was ik de Nederlandse taal volledig verleerd. Deze heb ik toen opnieuw moeten leren, dus ik ben twee keer tweetalig geworden.

Tweetalig zijn heeft grote voordelen maar is wel een dingetje op het moment dat je met twee totaal verschillende talen te maken hebt. Ik voel heel goed de emotie in de Spaanse taal. Ik hoor of beluister minder de emotie in de Nederlandse taal, tenzij deze heel duidelijk uitgesproken wordt. Wanneer ik een woord niet voor de hand liggend vind en het daarom vergeet, wanneer ik stress heb, emotioneel of te snel ergens op reageer vindt er binnen een fractie van een seconde, een reeks van kleine kortsluitinkjes in mijn hersenen plaats. Daar komt nog bovenop dat Nederlands ook nog eens van onder andere spreekwoorden, spreuken, volkswijsheden en uitdrukkingen aan elkaar hangt, wat de boel vaak verdraaid ingewikkeld maakt en mij uitdaagt om daar geheel mijn eigen draai aan te geven.

Mijn ervaring is dat versprekingen, vreemde woorden en vervormingen zoveel meer boodschap geven dan je zou denken. Ze zijn onbedoeld grappig met als gevolg dat toehoorders meestal uit hun rol stappen en het ijs gebroken wordt. Ze dagen je uit (kei)hard te lachen of anders even te glimlachen. Maar ook zorgen ze soms voor gênante momenten en rode oortjes. In mijn boek "Ik spreek vloeibaar Nederlands" schenk ik je die van mij en andere meertaligen. Realiseer je bij het lezen ervan dat ze bijna allemaal tijdens gesprekken,  vergaderingen, situaties, dus gewoon in het dagelijks leven zijn ontstaan. Wij, meertaligen, dachten het allemaal onder controle te hebben, "alles liep namelijk op bolletjes…” en toen besloten we maar om "met een schone luier te beginnen"..........